Βιογραφία

I.Giannakouros ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΥΡΟΣ

Διπλωματούχος με άριστα της Βυζαντινής Μουσικής Πρωτοψάλτης Ιερ. Προσκυνήματος Αγ. Βαρβάρας της Αποστολ. Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Γεννήθηκε στο χωριό Κλαδέο Πύργου - Ηλείας. Νυν πρωτοψάλτης 1. Ναού Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Αλσουπόλεως Ν. ΙΩΝΙΑΣ.

Ο Κος ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΥΡΟΣ έχει διακριθεί για την καλλιφωνίαν του και την Ιεροπρεπή Ψαλμωδία του. Υπήρξε μαθητής πολλών μεγάλων Μουσικοδιδάσκαλων και του Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Θρασυβούλου Στανίτσα, ο οποίος τον είχε εκλέξει μεταξύ των καλυτέρων μαθητών του για τις χορωδιακές του εκδηλώσεις καθώς και για την εγγραφή δίσκων, στον οποίο είχε ιδιαίτερη συμπάθεια, αγάπη και φιλία.

Βασίλειος Καλογερόπουλος Τ. Πρωτοψάλτης Πύργου Ηλείας Ετεροθαλής αδελφός Θρασύβουλου Στανίτσα

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

Γεννήθηκε στο χωρίον Κλαδέον της Αρχαίας Ολυμπίας του Νομού Ηλείας. Την πρώτην του γνωριμία με την ψαλτική τέχνη την οφείλει στους αείμνηστους γονείς του Μήτσο και Ελένη, οι οποίοι από νεαράν ηλικίαν τον προώθησαν εις την Εκκλησίαν του Αγίου Αθανασίου απέχουσαν εκ της οικίας του πενήντα μέτρα περίπου. Από ηλικία οκτώ ετών άρχισε να ψάλλει το τροπάριο του Αγίου Αθανασίου, να διαβάζει τον εξάψαλμο, να ψάλλει «ταις πρεσβίαις της Θεοτόκου» «σώσον υμάς Υιέ Θεού» κλπ. Την πρώτη του γνωριμία με την Βυζαντινή Μουσική την οφείλει στον Ιεροψάλτη του Χωριού του, μετέπειτα πρωτοπρεσβύτερο της Μητροπόλεως Ξάνθης Π. Δημήτριο Γεωργιόπουλο (αείμνηστο σήμερα) ο οποίος σε ηλικία δώδεκα ετών τον έμαθε να «Παβουγαδίζει». Έκτοτε ως μαθητής Γυμνασίου μέχρι να στρατευθεί έψαλλε στο χωριό του ως Πρωτοψάλτης και σε διάφορες γυμνασιακές εκδηλώσεις, σχολικές εορτές είτε ως χοράρχης με χορωδία του Γυμνασίου του είτε ως πρωτοψάλτης της κωμοπόλεως του Γυμνασίου του.

Το έτος 1964 ότε και εστρατεύθηκε έψαλλε στην Καλαμάτα της Μεσσηνίας, στην Τρίπολη της Αρκαδίας και κατόπιν εις τα Γιαννιτσά της Μακεδονίας.

Επειδή επισκεπτόταν πολύ συχνά την Θεσσαλονίκη ευτύχησε να γνωρίσει τον αείμνηστον Δάσκαλο Χρύσανθο Θεοδοσόπουλο και είχε αναπτύξει φιλία και εδιδάχθηκε πολλά από αυτόν.

Όταν απελύθη των τάξεων του Στρατού ήλθε και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και έψαλλε ως Πρωτοψάλτης από του έτους 1967 μέχρι το 1971 στον Ιερό Ναό προφήτου Ήλιου Αγίας Βαρβάρας Αιγάλεω (Ιερά Μητρόπολις Νικαίας).

1972 υπηρέτησε ως Πρωτοψάλτης στον Ιερό Ναό Αγίου Μάρκου του Ευγενικού Κάτω Πατησίων έως το 1974 (Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών).

Στον Ιερό Ναό Αγίου Κων/νου Ν. Ιωνίας έτος 1975 ως Πρωτοψάλτης (Ιερά Μητρόπολις Ν. Ιωνίας - Φιλαδέλφειας).

1976 στον Ιερό Ναό Παναγίας Βλαχερνών Κερατσινίου ως Πρωτοψάλτης (Ιερά Μητρόπολις Νικαίας).

1977 -1979 στην Αγία Τριάδα Αιγάλεω ως Πρωτοψάλτης (Ιερά Μητρόπολις Νικαίας).

1980 - 1983 ως πρωτοψάλτης στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου (Ρουφ) ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

1984 -1985 ως Πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού Αγίας Ευφημίας Ν. Χαλκηδόνος Ιεράς Μητροπόλεως Ν. Ιωνίας, Φιλαδέλφειας.

1987 έως 1996 στην Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος ως Πρωτοψάλτης (Ιερός Ναός Αγίας Βαρβάρας, Ιερόν Προσκύνημα Δαφνιού)

1996 - 2004 στον Ιερό Ναό της θείας Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (ως πρωτοψάλτης) της Ιεράς Μητροπόλεως Ν. Ιωνίας και Φιλαδέλφειας.

Το έτος 2005 προσελήφθη στο Ιερό προσκύνημα Αγίου Φανουρίου στο Ίλιον Αττικής. Μαθητές του στην Αθήνα: Παπαδόπουλος Δαυίδ, Πατέλης Θεόδωρος, Ευάγγελος Βασιλείου, Κων/νος Χατζής, Βασίλειος Ζωγράφος, Ιωάννης Ζουμπουλάκης, Ευστάθιος Ζουμπουλάκης, Βασίλειος Δεδεγκίκας, Νικόλαος Πιστικός ήδη πρωτοψάλτης Βάλτου και Αμφιλοχίας άπαντες έλαβαν δίπλωμα μουσικοδιδασκάλου και νυν πρωτοψάλτες. Επίσης, Γεώργιος Ακριβός, Γεώργιος Πρόκος, Παναγιώτης Καλλιμάνης νυν λαμπαδάριοι καθώς και οι Φώτιος Γκρεμούτης Σάββας Πολίτης, Στέφανος Λιβέρης και πολλοί άλλοι με την πρακτική μέθοδο.


Το έτος 2007, κατόπιν προσκλήσεως του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Τριφυλίας & Ολυμπίας κ.κ. Χρυσοστόμου, προσελήφθη ως πρωτοψάλτης του πολιούχου της Ιεράς Μητροπόλεως (Ιερός Ναός Παναγίας - Άγιος Χαράλαμπος) της πόλεως των Φιλιατρών όπου ψάλλει μέχρι σήμερα. Το 2008 με την επιθυμία-συμπαράσταση και ευλογία του μουσικολογιωτάτου Μητροπολίτου δημιούργησε Σχολή Βυζαντινής Μουσικής η οποία λειτουργεί σε τμήματα στις πόλεις Κρεστένων, Ζαχάρως, Φιλιατρών και Γαργαλιάνων, εντελώς δωρεάν, με έξοδα της Ιεράς Μητροπόλεως. Στα τμήματα αυτά διδάσκει ο ίδιος βοηθούμενος από μαθητάς του, ήδη αποφοιτήσαντες της Σχολής. Επιπλέον έλαβαν επαξίως, δίπλωμα Βυζαντινής Μουσικής Μουσικοδιδασκάλου (Καθηγητού) και Πτυχίο Ιεροψάλτου, από το Ωδείο Πειραιώς "Ρωμανός ο Μελωδός"οι: Αντώνιος Χωραΐτης (Λαμπαδάριός του), Παναγιώτης Καμπύλης (νυν ισοκράτης κ´ δομέστικος), Γεώργιος Κωτσάκης (νυν ισοκράτης κ´ δομέστικος), Ιωάννης Ροδόπουλος (νυν Πρωτοψάλτης), Παναγιώτης Καλαθάς (νυν Πρωτοψάλτης), Ιωάννης Σελλούλης (νυν Πρωτοψάλτης), πατήρ Κωνσταντίνος Κωτσόπουλος, πατήρ Παναγιώτης Σπυρόπουλος και Νικόλαος Ζαχαριάδης (εκπαιδευτικός). Οι πιο πάνω είναι οι πρώτοι αποφοιτήσαντες. Η σχολή έχει εκατό περίπου μαθητάς και διευθύνεται από τον ίδιο και μόνο υπεύθυνο με εντολή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου. Το έτος 2010 δημιουργήθηκε χορωδία της Σχολής με τριάντα (30) περίπου μαθητές και με χοράρχη τον δάσκαλο Ιωάννη Γιαννακούρο. Η χορωδία έκανε τρεις πετυχημένες εμφανίσεις με Χριστουγεννιάτικους ύμνος με ευμενή σχόλια και άριστες κριτικές. Έλαβε δε τα συγχαρητήρια του Σεβασμιωτάτου, όπως και τις ευχαριστίες του προς τον χοράρχη και του χορωδούς. Η Σχολή Βυζαντινή Μουσικής και η Χορωδία της συνεχίζουν την πορεία τους.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Το έτος 1965 ότε έψαλλε πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού του Προφήτου Ήλιου Μητροπόλεως Νικαίας. Έγινε μέλος της χορωδίας των αδελφών Κακουλίδη και μαθητής του Δασκάλου Γεωργίου Κακουλίδη γνωστού χοράρχου, δασκάλου της Βυζαντινής και Δημοτικής Μουσικής τέχνης ανάπτυξε μαζί του μεγάλη φιλία και αγάπη που και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Έμεινε μαθητής του μέχρι το έτος 1971.

Το έτος 1972 ότε υπηρετούσε ως πρωτοψάλτης στον Ιερό Ναό Αγίου Μάρκου του Ευγενικού Πατησίων εγνώρισε τον Μεγάλο Δ. Μήτρο, έγινε μαθητής του ως το 1975. Όταν ομιλούμε για Μήτρο μιλούμε κατά την γνώμη μας στην «τέχνη» για τον ίδια τον Μεγάλο Δάσκαλο Κ. Πρίγγο. Άνθρωπος με μεγάλες ικανότητες στο «ψάλλειν» καλλικέλαδος, μεγάλη μουσική κατάρτιση, φορέας μουσικής παραδόσεως, αλλά και φύσις ευσεβής και βαθύτατα χριστιανική. Το έτος 1975 κατά καλή του τύχη εγνώρισε με την βοήθεια του καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών στην έδρα της Μουσικολογίας Κου Γρηγορίου Στάθη, τον «Μπετόβεν» της Βυζαντινής Μουσικής τον Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, τον αείμνηστο Θρασύβουλο Στανίτσα.

Από τότε είχε κολλήσει δίπλα του σαν στρείδι. Έγινε μαθητής του και μέλος της χορωδίας του. Ρουφούσε καταδιψασμένος τα θεία νάματα της Μουσικής μας. Πάντοτε ήταν παρών σε κάθε του εκδήλωση με ένα μαγνητόφωνο στο χέρι. Τόσο πολύ ήταν κοντά του ώστε και αναπτύχθηκε και φιλία μεταξύ τους.. Ναι τον συμπαθούσε ο Άρχοντας Στανίτσας, το έδειχνε με τις πράξεις του, με τις συμβουλές του. Είχε κατ' ιδίαν μάθημα δύο φορές την εβδομάδα στο σπίτι του στο Γκύζη και τα μαθήματα συνίσταντο στον τρόπο του «ψάλλειν», την ανάλυση των ποιοτικών σημείων, τον χρόνο, ρυθμό, χρονική αγωγή κλπ. Διδάχτηκε πολλά από τον Στανίτσα γύρω από την μουσική μας. Νομίζω ότι όλα του τα είπε, την διαύγεια, την ευκρίνεια (ύφος το πατριαρχικό) ως και την στάση του σώματος στο αναλόγιο. Στις πρόβες για τις διάφορες εκδηλώσεις έμεναν μόνοι και του έλεγε διάφορες ιστορίες και η συμπάθεια του προς αυτόν, όπως μερικές φορές του έλεγε ήταν και λόγω καταγωγής του (Πύργος Ηλείας). Του έλεγε ότι συμπαθεί την περιοχή αυτή επειδή «είναι ψαλτομάνα, ο κόσμος της αγαπάει τους ψάλτες, θέλω πολύ να κατοικίσω για πάντα εκεί». Ήταν όπως του έλεγε τότε ο μοναδικός μαθητής του από τον Πύργο Ηλείας. Έκρυβε το μυστικό του, ήθελε να ανακαλύψει τις ρίζες του.

Επαγγελματικοί όμως λόγοι τον εξηνάγκασαν να φύγει από κοντά του, κάθησε μαζί του από το 1975 μέχρι τις αρχές του έτους 1977. Εδώ πρέπει να σταματήσουμε για λίγο στις δύο αυτές μορφές. Στον Μήτρο και στον Στανίτσα, ο Μητρός ήταν δάσκαλος με ανθρωπιά αγάπη και πολυδιάστατη μουσική τέχνη, ο Στανίτσας ήταν ο δάσκαλος με το ένθεο κάλλος του Πατριαρχικού ύφους, καλλιφωνότατος, άριστος τεχνίτης, μελίρρυτος, η ψαλμωδία του «μύριζε λιβάνι», έψαλλε και σαγήνευε το Εκκλησίασμα. Πιστεύουμε ότι ήταν η μεγαλύτερη μορφή της ψαλτικής τέχνης. Το έτος 1989 έλαβε πτυχίο Ιεροψάλτου από την Βυζαντινή Σχολή της Μητροπόλεως Νίκαιας επί Μητροπολίτου ταυ μακαριστού Γεωργίου Παυλίδη με άριστα 10. Το έτος 1992 έλαβε δίπλωμα Βυζαντινής Μουσικής από το Ωδείο Ρωμανός ο μελωδός με άριστα.

Ετιμήθηκε από τον Σύλλογον Βυζαντινής και Δημοτικής Μουσικής Τέχνης «Η Εθνική Παράδοση» με βραβείον μετ' αναμνηστικού εκ παπύρου διπλώματος δια την προσφοράν του εις αυτόν (Πειραιάς 1984). Από την Ιεράν Μητρόπολιν Θηβών και Λεβαδείας δια την συμμετοχή του στην Α' εν Λεβαδεία συνσντησιν χορωδιών Βυζαντινής Μουσικής (Λεβαδειά 1986). Από τον Σύλλογον Φίλων Βυζαντινής Μουσικής με δίπλωμα τιμητικόν δια την συνεργασίαν του εις το εθνικοθρησκευτικόν και θεάρεστον έργον του Συλλόγου (Αίθουσα Παρνασσού Αθηνών, 1988).

Χειροθετήρισν Αναγνώστου από τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ν. Ιωνίας και Φιλαδέλφειας, με τελετή Ρασοφορίας-κουκουλοφορίας (Δεκέμβριος 2000).

 

Βιογραφία Στανίτσα