Βιογραφία Στανίτσα

Αφοί Στανίτσα
Πρόκειται για μια συγκλονιστική ιστορία, που συνέβη την περίοδο των μακροχρόνιων Ελληνοτουρκικών αιματηρών εχθροπραξιών...

 Από μόνης της η ιστορία μας αυτή, παρ’ ότι διατηρεί την ανθρώπινη διάστασή της, εντούτοις συγκινεί και συναρπάζει τον αναγνώστη.

Όλα αυτά που έγιναν ήταν θέλημα του Πανάγαθου Μεγάλου μας Θεού να δώσει θέληση, δύναμη και φώτιση στα δύο χαμένα ετεροθαλή αδέλφια, να βρεθούν συνεργάτες, ιεροψάλτες (που είχαν κλίση από τη γενιά τους εξ’ αίματος) στον ιερό χώρο της εκκλησίας μας. Στη συνέχεια να γνωρισθούν. Να νιώσουν ανείπωτη χαρά, συγκίνηση και στιγμές μεγάλης ευτυχίας.

Λόγοι όμως κοινωνικοί, που αφορούσαν τον δυσμενή σχολιασμό του μεγάλου ονόματος που είχε ο ένας εκ των δύο αδελφών, τους επέβαλλαν να μην το ανακοινώσουν αυτό το μεγάλο γεγονός της ζωής τους. Γι’ αυτό ηθέλησαν, την αδελφική μεταξύ των γνωριμία, να το κρατήσουν!!!! Να είναι δικό τους μυστικό!!! Η χαρά τους όμως για το μεγάλο αυτό γεγονός της ζωής τους, τους οδήγησε στο να μην μπορέσουν να κρατήσουν το γεγονός αυτό μυστικό. Ο καθένας χωριστά σε στιγμές μεγάλης ψυχικής φόρτισης το ανέφερε σε στενούς αδελφικούς του φίλους. Και από φίλο σε φίλο μαθεύτηκε σε όλο τον κόσμο. Γι’ αυτό έπαψε να είναι πια μυστικό!!

Γι αυτό φίλε αναγνώστη, μια ακατανίκητη επιθυμία με οδήγησε στην απόφαση, να απευθυνθώ με αυτό το βιβλίο, σε όλους εκείνους που αγάπησαν και πίστεψαν στην αξία και στην προσωπικότητα του αειμνήστου αδελφού μου ΘΡΑΣΟΥ, όπως τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά οι φίλοι του. Βέβαια αγαπητέ αναγνώστη και άλλοι λόγοι επέβαλαν να γνωστοποιήσω αυτό το γεγονός.

Ο πρώτος λόγος, ήταν το ΧΡΕΟΣ που οφείλουμε όλοι μας ανεξαιρέτως οι φίλοι και οι συνάδελφοι, προς τον καλλικέλαδο μύστη της πατρώας ημών βυζαντινής Μουσικής, τον επιμελώς φρουρήσαντα το Πατριαρχικό Παραδοσιακό «ύφος» του ψάλλειν, τον μεγάλο Δάσκαλο ΠΑΝΑΞΙΟ ΑΡΧΟΝΤΑ ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟ ΣΤΑΝΙΤΣΑ!

Ο δεύτερος λόγος, είναι εκείνος της πληροφόρησης-ενημέρωσης, προς τους πολυπληθείς συναδέλφους και φίλους - κατά κύριο λόγο του Άρχοντα - οι οποίοι με κάθε τρόπο, προσπαθούσαν να μάθουν από εμένα, τα γεγονότα. Γεγονότα που τόσο εκείνος «εν ζωή», ο αείμνηστος ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ, όσο και εγώ, τα είχαμε με μεγάλη χαρά αναφέρει εμπιστευτικά σε στενούς αδελφικούς φίλους μας, οι οποίοι με την σειρά τους τα ανέφεραν σε δικούς τους φίλους. Και εγώ που δεχόμουν τις παραινέσεις των φίλων μας, δεν προλάβαινα να δίνω πληροφορίες. Όταν όμως το έκανα αυτό, αν δεν ήταν ελλιπείς οι πληροφορίες, σίγουρα θα ήταν πολύ περιληπτικές. Καθήκον μου και ΑΝΑΓΚΗ λοιπόν είναι να εκδώσω αυτό το ΒΙΒΛΙΟ, για σωστή και υπεύθυνη γνωστοποίηση επί όλων αυτών των συγκλονιστικών γεγονότων που συνέβησαν.

Όσα αναφέρονται στο βιβλίο είναι τεκμηριωμένα, με αποδείξεις και με επικυρωμένες ιδιόχειρες επίσημες γραπτές μαρτυρίες επωνύμων και πολύ σοβαρών ανθρώπων, γνωστών σε όλη την κοινωνία του Πύργου και πανταχού, για το ήθος, την αξία και για την εντιμότητά τους, οι οποίοι αναφέρονται ονομαστικά και με τις φωτογραφίες τους, στη συνέχεια του παρόντος βιβλίου!.

Ο τελευταίος λόγος για να συγγράψω το βιβλίο αυτό -που είναι και ο πιο σημαντικός- είναι το καθήκον του αδελφού, του αγαπημένου αδελφού προς τον διάσημο αδελφό του! Που καθώς έφυγε για πάντα από την ζωή μας, προβάλλει όλο και πιο επιτακτική η ΑΝΑΓΚΗ, να σταθώ και να μείνω για πολλές πολλές ώρες στην μνήμη του την αγία, να δεηθώ στον Ύψιστο για την ψυχή του και να του στείλω εκεί ψηλά που βρίσκεται, ανάμεσα στους αγγέλους, τους ζωντανούς χτύπους της καρδιάς μου, μαζί μ’ όλη μου την αγάπη, μ’ όλον μου τον σεβασμό!

Ακόμη επιθυμώ να του μεταδώσω αν είναι δυνατόν, την αδελφική στοργή μου, που σαν βρισκόταν εδώ κοντά μου, τον έβλεπα να την αποζητά μ’ αληθινή λαχτάρα και έδειχνε να χαίρεται και να νιώθει μεγάλη ευτυχία!

Μια ημέρα ενθυμούμαι, μου είπε φανερά συγκινημένος, που μ’ έβλεπε να τον νοιάζομαι με περίσσια φροντίδα: «Σ’ ευχαριστώ, καλέ μου αδελφέ Βασίλη... Αυτή σου η περιποίηση με βοηθάει αφάνταστα - ψυχολογικά εννοώ - που γνωριστήκαμε τώρα την πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής μας! Δεν στο κρύβω αδελφέ μου, ήταν η μεγαλύτερη μακροχρόνια επιθυμία μου!... Ήταν ΑΝΑΓΚΗ Βασίλη. Ο Θεός μου έδωσε την φώτιση, να βρω τον τρόπο και σύμφωνα με όσα μου είχαν διηγηθεί η μάνα μου και ο παππούς μου για τον πατέρα μας, με αξίωσε να γνωρίσω τον τόπο και όλη την γενιά μας και να ανάψω κερί στον τάφο του αειμνήστου πατέρα μας!!!...».

Ο τρόπος που πρόφερε την λέξη ΑΝΑΓΚΗ, συνοδεύοντάς την ταυτόχρονα με εκείνη την όλο νόημα δηλωτική του χειρονομία, έδινε την εντύπωση πως ήθελε να υπογραμμίσει -σ’ εμένα πραγματικά- την πολύ μεγάλη σημασία της.

Αλλά εγώ, την απάντηση για την σημασία αυτής της λέξης, την γνώριζα προ πολλού, από τον ίδιο βέβαια. Την πρώτη φορά που τον άκουσα να αναφέρει την λέξη ΑΝΑΓΚΗ στην συζήτησή μας, όταν γνωριστήκαμε στον Πύργο, θυμάμαι με τον ίδιο απαράλλαχτο τρόπο την πρόφερε και με την ίδια δηλωτική χειρονομία την συνόδευε. Το μόνο όμως που μπορώ να προσθέσω, είναι πως τότε μου είχε κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση, ο τρόπος της αναφοράς του πάνω στην λέξη ΑΝΑΓΚΗ, χωρίς να γνωρίζω τα επακόλουθα.

Η συνέχεια της συγκλονιστικής ιστορίας στο βιβλίο...

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ - ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ
Τηλ.-Fax: 2624022090   Κιν.: 6976724995

 

Βιογραφία Στανίτσα